art. 11 — dyrektywa 2008/7/WE (gromadzenie kapitału)

Podstawa opodatkowania podatkiem kapitałowym

1. W przypadku wkładów kapitałowych, o których mowa w art. 3 lit. a), c) i d), podstawą opodatkowania podatkiem kapitałowym jest rzeczywista wartość aktywów jakiegokolwiek rodzaju wniesionych lub mających być wniesionymi przez członków, po pomniejszeniu o przyjęte zobowiązania i poniesione wydatki przez spółkę w następstwie każdego wkładu.

Naliczenie podatku kapitałowego może zostać odłożone do czasu wniesienia wkładów.

2. W przypadku wkładów kapitałowych, o których mowa w art. 3 lit. b), e) i f), podstawą opodatkowania podatkiem kapitałowym jest rzeczywista wartość aktywów jakiegokolwiek rodzaju należących do spółki w momencie przekształcenia lub przeniesienia, pomniejszona o zobowiązania i wydatki, za które spółka w tym czasie odpowiada.

3. W przypadku wkładów kapitałowych, o których mowa w art. 3 lit. g), podstawą opodatkowania podatkiem kapitałowym jest wartość nominalna podwyższenia.

4. W przypadku wkładów kapitałowych, o których mowa w art. 3 lit. h), podstawą opodatkowania podatkiem kapitałowym jest rzeczywista wartość świadczonych usług, pomniejszona o przyjęte zobowiązania i poniesione wydatki przez spółkę w następstwie świadczenia tych usług.

5. W przypadku wkładów kapitałowych, o których mowa w art. 3 lit. i) i j), podstawą opodatkowania podatkiem kapitałowym jest wartość nominalna zaciągniętej pożyczki.

6. W przypadkach wymienionych w ust. 1 i 2 rzeczywista wartość subskrybowanych udziałów w spółce lub należących do każdego z udziałowców może zostać wykorzystana jako podstawa opodatkowania podatkiem kapitałowym, z wyjątkiem sytuacji, kiedy wkłady dokonywane są wyłącznie w gotówce.

W żadnym przypadku podstawa opodatkowania nie może być mniejsza od nominalnej sumy udziałów subskrybowanych w spółce lub należących do każdego z udziałowców.