art. 18 — DORA (rozporządzenie 2022/2554)

Klasyfikacja incydentów związanych z ICT i cyberzagrożeń

1. Podmioty finansowe dokonują klasyfikacji incydentów związanych z ICT i określają ich wpływ na podstawie następujących kryteriów:

a) liczba lub znaczenie klientów lub kontrahentów finansowych oraz, w stosownych przypadkach, kwota lub liczba transakcji, których dotyczy incydent związany z ICT, oraz to, czy taki incydent spowodował skutki reputacyjne;

b) czas trwania incydentu związanego z ICT, w tym przerwa w świadczeniu usług;

c) zasięg geograficzny incydentu związanego z ICT, w szczególności jeżeli dotyczy on więcej niż dwóch państw członkowskich;

d) utrata danych w wyniku incydentu związanego z ICT w kontekście dostępności, autentyczności, integralności lub poufności danych;

e) krytyczność usług, których dotyczy incydent związany z ICT, w tym transakcji i operacji podmiotu finansowego;

f) skutki gospodarcze incydentu związanego z ICT, w szczególności bezpośrednie i pośrednie koszty i straty, zarówno w kategoriach bezwzględnych, jak i względnych.

2. Podmioty finansowe klasyfikują cyberzagrożenia jako znaczące na podstawie krytyczności usług zagrożonych, w tym narażonych transakcji i operacji podmiotu finansowego, liczby lub znaczenia klientów lub kontrahentów finansowych oraz zasięgu geograficznego zagrożonych obszarów.

3. EUN, za pośrednictwem Wspólnego Komitetu i w porozumieniu z EBC i ENISA, opracowują wspólne projekty regulacyjnych standardów technicznych określające następujące elementy:

a) kryteria określone w ust. 1, w tym progi istotności do celów ustalania poważnych incydentów związanych z ICT lub, stosownie do przypadku, poważnych incydentów operacyjnych lub poważnych incydentów bezpieczeństwa związanych z płatnościami, które podlegają obowiązkowi zgłaszania określonemu w art. 19 ust. 1;

b) kryteria, które mają być stosowane przez właściwe organy do celów oceny znaczenia poważnych incydentów związanych z ICT lub, stosownie do przypadku, poważnych incydentów operacyjnych lub poważnych incydentów bezpieczeństwa związanych z płatnościami dla właściwych organów w innych państwach członkowskich, oraz szczegółowe informacje dotyczące zgłaszania poważnych incydentów związanych z ICT lub, stosownie do przypadku, poważnych incydentów operacyjnych lub poważnych incydentów bezpieczeństwa związanych z płatnościami, które mają być udostępniane innym właściwym organom zgodnie z art. 19 ust. 6 lub 7;

c) kryteria określone w ust. 2 niniejszego artykułu, w tym wysokie progi istotności do celów ustalania znaczących cyberzagrożeń.

4. Opracowując wspólne projekty regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, EUN biorą pod uwagę kryteria określone w art. 4 ust. 2, a także standardy międzynarodowe, wytyczne i specyfikacje opracowane i opublikowane przez ENISA, w tym, w stosownych przypadkach, specyfikacje dotyczące innych sektorów gospodarki. Do celów stosowania kryteriów określonych w art. 4 ust. 2 EUN należycie uwzględniają konieczność zaangażowania przez mikroprzedsiębiorstwa oraz małe i średnie przedsiębiorstwa wystarczających zasobów i zdolności, by zapewnić sprawne zarządzanie incydentami związanymi z ICT.

EUN przedkładają Komisji te wspólne projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 17 stycznia 2024 r.

Komisja jest uprawniona do uzupełnienia niniejszego rozporządzenia w drodze przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w ust. 3, zgodnie z art. 10–14 rozporządzeń (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 1094/2010 i (UE) nr 1095/2010.