art. 12 — dyrektywa 2020/262 (akcyza — zasady ogólne)

Świadectwo zwolnienia z podatku

1. Wyrobom akcyzowym przemieszczanym z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy i objętym zwolnieniem, o którym mowa w art. 11 ust. 1, towarzyszy świadectwo zwolnienia z podatku. W świadectwie zwolnienia określa się właściwości i ilość wyrobów akcyzowych, które mają być dostarczone, wartość wyrobów i tożsamość odbiorcy zwolnionego z podatku oraz przyjmujące państwo członkowskie poświadczające zwolnienie.

2. Państwa członkowskie mogą stosować świadectwo zwolnienia z podatku określone w ust. 1 w celu objęcia nim również innych dziedzin opodatkowania pośredniego oraz zapewnienia zgodności świadectwa zwolnienia z podatku z określonymi w ich prawie krajowym warunkami i ograniczeniami w zakresie przyznawania zwolnień.

3. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wzór, który ma być stosowany w przypadku świadectwa zwolnienia z podatku. Te akty wykonawcze są przyjmowane zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 52 ust. 2.

4. Procedura przewidziana w art. 20–27 nie ma zastosowania, jeżeli przemieszczenia wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy do sił zbrojnych, o których mowa w art. 11 ust. 1 lit. d), są objęte procedurą bezpośrednio opartą na Traktacie Północnoatlantyckim.

Państwa członkowskie mogą jednak przewidzieć, że procedura określona w art. 20–27 stosowana jest do takich przemieszczeń odbywających się w całości na ich terytorium lub, na mocy porozumienia między zainteresowanymi państwami członkowskimi, między ich terytoriami.