art. 21 — dyrektywa 2020/262 (akcyza — zasady ogólne)

Posługiwanie się elektronicznym dokumentem administracyjnym w przypadku wyrobów podlegających wywozowi

1. W przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) i (v), właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki przekazują elektroniczny dokument administracyjny właściwym organom państwa członkowskiego, w którym jest składane zgłoszenie wywozowe na podstawie art. 221 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, (zwanego dalej „państwem członkowskim wywozu”), jeśli to państwo członkowskie nie jest państwem członkowskim wysyłki.

2. Zgłaszający przekazuje właściwym organom państwa członkowskiego wywozu niepowtarzalny administracyjny numer ewidencyjny wskazujący wyroby akcyzowe, o których mowa w zgłoszeniu wywozowym.

3. Przed zwolnieniem wyrobów do wywozu właściwe organy w państwie członkowskim wywozu sprawdzają, czy dane z elektronicznego dokumentu administracyjnego są zgodne z danymi zawartymi w zgłoszeniu wywozowym.

4. W przypadku stwierdzenia niespójności między elektronicznym dokumentem administracyjnym a zgłoszeniem wywozowym właściwe organy w państwie członkowskim wywozu powiadamiają o tym właściwe organy w państwie członkowskim wysyłki za pośrednictwem systemu komputerowego.

5. W przypadku gdy wyroby nie mają być już wyprowadzane z terytorium celnego Unii, właściwe organy w państwie członkowskim wywozu powiadamiają o tym właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki za pomocą systemu komputerowego, gdy tylko dowiedzą się, że wyroby nie będą już wyprowadzane z terytorium celnego Unii. Właściwe organy w państwie członkowskim wysyłki przekazują niezwłocznie powiadomienie wysyłającemu. Po otrzymaniu powiadomienia wysyłający unieważnia elektroniczny dokument administracyjny zgodnie z art. 20 ust. 6 lub zmienia miejsce przeznaczenia wyrobów zgodnie z art. 20 ust. 7, stosownie do przypadku.