art. 40 — dyrektywa 2020/262 (akcyza — zasady ogólne)

Alternatywne dowody odbioru

1. Niezależnie od art. 39, raport odbioru wymagany na mocy art. 37 ust. 1 stanowi dowód, że wyroby akcyzowe zostały dostarczone do uprawnionego odbiorcy.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1, przy braku raportu odbioru z innych przyczyn niż wymienione w art. 39, możliwe jest również przedstawienie alternatywnego dowodu dostawy wyrobów akcyzowych w postaci potwierdzenia właściwych organów państwa członkowskiego przeznaczenia, na podstawie odpowiednich dowodów, że wysłane wyroby akcyzowe dotarły do ich miejsca przeznaczenia.

Na użytek akapitu pierwszego niniejszego ustępu odpowiednim dowodem jest dokument awaryjny, o którym mowa w art. 39 akapit pierwszy.

3. W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego wysyłki przyjęły potwierdzenie właściwych organów państwa członkowskiego przeznaczenia, uznaje się, że jest ono wystarczającym dowodem, że uprawniony odbiorca dopełnił wszystkich niezbędnych formalności i uregulował wszelkie płatności z tytułu akcyzy należne państwu członkowskiemu przeznaczenia.