art. 4 — dyrektywa 2025/50 (FASTER)

Cyfrowy certyfikat rezydencji podatkowej (eCFR)

1. Państwa członkowskie zapewniają zautomatyzowany proces wydawania cyfrowych certyfikatów rezydencji podatkowej (eCFR) osobom fizycznym lub podmiotom uznanym za rezydentów do celów podatkowych w ich jurysdykcji.

2. Z zastrzeżeniem ust. 4, państwa członkowskie wydają eCFR na podstawie informacji znanych organowi wydającemu certyfikat na dzień jego wydania, w ciągu 14 dni kalendarzowych od złożenia wniosku. eCFR spełnia wymogi techniczne określone w załączniku I i zawiera następujące informacje:

a) jeżeli podatnik jest osobą fizyczną – imię i nazwisko, datę urodzenia i numer identyfikacji podatkowej lub, gdy nie ma takiego numeru, jego dowolny funkcjonalny odpowiednik używany do celów podatkowych;

b) jeżeli podatnik jest podmiotem – nazwę, numer identyfikacji podatkowej lub, gdy nie ma takiego numeru, jego dowolny funkcjonalny odpowiednik używany do celów podatkowych oraz, o ile jest dostępny, niepowtarzalny identyfikator europejski spółek (EUID) lub identyfikator podmiotu prawnego (LEI) lub dowolny inny numer rejestracyjny podmiotu prawnego, który jest ważny przez cały okres objęty eCFR;

c) adres podatnika;

d) datę wydania eCFR;

e) okres objęty certyfikatem;

f) organ podatkowy wydający eCFR;

g) wskazanie umowy lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, zgodnie z którymi podatnik wnosi o uznanie go za rezydenta do celów podatkowych w państwie członkowskim wydającym certyfikat, w stosownych przypadkach;

h) wszelkie dodatkowe informacje, które są potrzebne, by udowodnić rezydencję podatnika do celów podatkowych, w zakresie, w jakim eCFR nie będzie wykorzystywany do celów ulg w nadmiernym podatku u źródła w obrębie Unii.

3. eCFR:

a) obejmuje okres nieprzekraczający roku kalendarzowego lub roku podatkowego, na który został wydany, w zależności od tego, co ma zastosowanie, w wydającym państwie członkowskim; oraz

b) jest ważny do celów poświadczenia rezydencji podatkowej w okresie, który obejmuje, chyba że państwo członkowskie wydające eCFR ma dowody na to, że osoba, której ten certyfikat dotyczy, nie jest rezydentem do celów podatkowych w jego jurysdykcji przez cały okres objęty tym certyfikatem lub przez jego część, i to państwo członkowskie w całości lub w części unieważnia ten eCFR.

4. W przypadku gdy weryfikacja rezydencji podatkowej danego podatnika wymaga więcej niż 14 dni kalendarzowych, państwo członkowskie informuje osobę fizyczną lub podmiot składające wniosek o wydanie eCFR o tym, ile czasu będzie dodatkowo potrzebne i jakie są przyczyny opóźnienia.

5. Państwa członkowskie uznają eCFR wydany przez inne państwo członkowskie jako dowód rezydencji podatkowej podatnika w tym innym państwie członkowskim zgodnie z ust. 3, bez uszczerbku dla przysługującej państwom członkowskim możliwości udowodnienia, że rezydencja tego podatnika do celów podatkowych znajduje się w ich jurysdykcji.

6. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki, aby zobowiązać osobę fizyczną lub podmiot uznane za rezydenta do celów podatkowych w ich jurysdykcji do informowania organu podatkowego, który wydaje eCFR, o wszelkich zmianach mogących mieć wpływ na ważność lub treść eCFR.

7. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, by wymagać przedstawiania eCFR, w przypadku gdy dla osoby fizycznej lub podmiotu uznanych za rezydenta do celów podatkowych w danym państwie członkowskim wymagany jest dowód rezydencji podatkowej, do celu występowania z wnioskiem o zastosowanie ulgi u źródła lub szybkiego zwrotu w celu uzyskania ulgi w nadmiernym podatku u źródła od dywidend wypłacanych z tytułu akcji w obrocie publicznym lub odsetek wypłacanych z tytułu obligacji w obrocie publicznym, stosownie do przypadku, wyemitowanych przez rezydentów w ich jurysdykcji.

8. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające standardowe formularze elektroniczne na potrzeby wydawania eCFR, w tym ustalenia językowe, oraz protokoły techniczne, obejmujące normy bezpieczeństwa. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 21.