art. 25d — GBER (rozporządzenie 651/2014)

Pomoc na łączenie w zespoły

1. Pomoc na współfinansowane łączenie w zespoły, w którym uczestniczą co najmniej dwa państwa członkowskie i które jest wybierane na podstawie oceny i klasyfikacji dokonanej przez niezależnych ekspertów w wyniku transnarodowych zaproszeń do składania wniosków zgodnie z przepisami programu „Horyzont 2020” lub programu „Horyzont Europa”, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki określone w niniejszym artykule i w rozdziale I.

2. Działaniami kwalifikowalnymi w ramach współfinansowanego łączenia w zespoły są działania określone jako kwalifikowalne w przepisach programu „Horyzont 2020” lub programu „Horyzont Europa”. Wyłączone są działania wykraczające poza eksperymentalne prace rozwojowe.

3. Kategorie, maksymalne kwoty i metody obliczania kosztów kwalifikowalnych są takie jak te określone jako kwalifikowalne w przepisach programu „Horyzont 2020” lub programu „Horyzont Europa”. Ponadto za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z projektem.

4. Całkowite finansowanie publiczne nie może przekraczać stopy finansowania określonej dla łączenia w zespoły w następstwie wyboru, klasyfikacji i oceny zgodnie z przepisami programu „Horyzont 2020” lub programu „Horyzont Europa”. Ponadto w przypadku inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z projektem pomoc nie może przekraczać 70 % kosztów inwestycji.

5. W przypadku pomocy inwestycyjnej na infrastrukturę w ramach łączenia w zespoły zastosowanie mają następujące dodatkowe warunki:

a) jeżeli infrastrukturę wykorzystuje się do prowadzenia zarówno działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, finansowanie, koszty i dochody z każdego rodzaju działalności rozlicza się osobno, konsekwentnie stosując obiektywnie uzasadnione zasady rachunku kosztów;

b) cena pobierana za prowadzenie i użytkowanie infrastruktury odpowiada cenie rynkowej;

c) dostęp do infrastruktury jest udzielany szeregowi użytkowników na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach. Przedsiębiorstwom, które finansują co najmniej 10 % kosztów inwestycji w infrastrukturę, można przyznać preferencyjny dostęp na bardziej korzystnych warunkach. Aby uniknąć nadmiernej rekompensaty, dostęp ten musi być proporcjonalny do wkładu przedsiębiorstwa w koszty inwestycji, a warunki te muszą być podane do wiadomości publicznej;

d) jeżeli infrastruktura otrzymuje finansowanie publiczne zarówno na działalność gospodarczą, jak i niegospodarczą, państwo członkowskie wprowadza mechanizm monitorowania i wycofania w celu zapewnienia, aby w wyniku zwiększenia udziału działalności gospodarczej w stosunku do sytuacji oczekiwanej w momencie przyznania pomocy nie przekroczono obowiązującej maksymalnej intensywności pomocy.