art. 17 — rozporządzenie delegowane 2015/2446 (UKC)

Okres zawieszenia decyzji

(art. 23 ust. 4 lit. b) kodeksu)

1. W przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. a), okres zawieszenia wyznaczony przez właściwy organ celny odpowiada okresowi, jaki jest potrzebny organowi celnemu na ustalenie, czy warunki dotyczące unieważnienia, cofnięcia lub zmiany zostały spełnione. Okres ten nie może przekroczyć 30 dni.

Jeżeli organ celny uważa jednak, że posiadacz decyzji może nie spełnić kryteriów określonych w art. 39 lit. a) kodeksu, decyzję należy zawiesić do momentu ustalenia, czy doszło do poważnego naruszenia lub ponownych naruszeń, w tym popełnienia poważnego przestępstwa, przez którąkolwiek z następujących osób:

a) posiadacza decyzji;

b) osobę kierującą przedsiębiorstwem, które jest posiadaczem decyzji, lub osobę pełniącą funkcje kontrolne nad zarządem przedsiębiorstwa;

c) pracownika odpowiedzialnego za kwestie celne w przedsiębiorstwie, które jest posiadaczem danej decyzji.

2. W przypadkach, o których mowa w art. 16 ust. 1 lit. b) i c), okres zawieszenia ustalony przez organ celny właściwy do wydania decyzji odpowiada okresowi zgłoszonemu przez posiadacza decyzji zgodnie z art. 16 ust. 2. Okres zawieszenia można, w stosownych przypadkach, dodatkowo przedłużyć na wniosek posiadacza decyzji.

Okres zawieszenia można dodatkowo przedłużyć o okres potrzebny właściwemu organowi celnemu do zweryfikowania, czy przedmiotowe środki zapewniają spełnienie warunków lub wypełnienie obowiązków. Okres ten nie może przekraczać 30 dni.

3. Jeżeli – w następstwie zawieszenia decyzji – organ celny właściwy do wydania decyzji zamierza unieważnić, cofnąć lub zmienić przedmiotową decyzję zgodnie z art. 23 ust. 3, art. 27 lub 28 kodeksu, w stosownych przypadkach okres zawieszania, określony zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, zostaje przedłużony do momentu, aż decyzja w sprawie unieważnienia, cofnięcia lub zmiany stanie się skuteczna.