art. 98 — rozporządzenie delegowane 2015/2446 (UKC)

Przekazanie Komisji akt sprawy w celu podjęcia decyzji

(art. 116 ust. 3 kodeksu)

1. Przed przekazaniem akt sprawy Komisji państwo członkowskie powiadamia zainteresowaną osobę o zamiarze takiego przekazania i daje jej 30 dni na podpisanie oświadczenia, w którym potwierdza, że zapoznała się z tymi aktami i oświadcza, że nie ma nic do dodania, lub wymienia wszystkie informacje dodatkowe, które jej zdaniem należy uwzględnić. Jeżeli zainteresowana osoba nie przedstawi takiego oświadczenia w ciągu tych 30 dni, uważa się, że zapoznała się ona z aktami i nie ma nic do dodania.

2. Jeżeli państwo członkowskie przekazuje Komisji akta sprawy, by ta podjęła decyzję, w przypadkach, o których mowa w art. 116 ust. 3 kodeksu, akta te muszą zawierać co najmniej następujące informacje:

a) streszczenie sprawy;

b) szczegółowe informacje, z których wynika, że warunki określone w art. 119 lub art. 120 kodeksu są spełnione;

c) oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, lub oświadczenie państwa członkowskiego potwierdzające, że uznaje się, iż zainteresowana osoba zapoznała się z aktami sprawy i nie ma nic do dodania.

3. Komisja potwierdza odbiór akt sprawy danemu państwu członkowskiemu niezwłocznie po ich otrzymaniu.

4. Komisja udostępnia wszystkim państwom członkowskim kopię streszczenia sprawy, o której mowa w ust. 2 lit. a), w terminie 15 dni od daty otrzymania akt sprawy.

5. Jeżeli informacje przekazane przez państwo członkowskie nie są wystarczające, aby Komisja mogła podjąć decyzję, Komisja może zażądać od państwa członkowskiego informacji uzupełniających.

6. Komisja zwraca akta sprawy państwu członkowskiemu, a sprawę uważa się za nigdy nieprzedłożoną Komisji w każdym z następujących przypadków:

a) akta sprawy są wyraźnie niekompletne, gdyż nie zawierają niczego, co by uzasadniało rozpatrzenie sprawy przez Komisję;

b) na mocy art. 116 ust. 3 akapit drugi kodeksu sprawa nie powinna była zostać przedłożona Komisji;

c) państwo członkowskie przekazało Komisji nowe informacje o charakterze mogącym znacząco zmienić ocenę stanu faktycznego prawnego sprawy, podczas gdy Komisja nadal rozpatruje tę sprawę.