art. 240 — rozporządzenie wykonawcze 2015/2447 (UKC)

Pobieranie próbek

(art. 189 i 190 kodeksu)

1. Jeżeli urząd celny podejmuje decyzję o pobraniu próbek towarów, informuje o tym zgłaszającego.

2. Jeżeli zgłaszający odmawia obecności przy pobieraniu próbek lub nie zapewni niezbędnej pomocy wymaganej przez organy celne, organy te wyznaczają termin na jego stawienie się lub udzielenie przez niego pomocy.

Jeżeli z końcem wyznaczonego terminu zgłaszający nie spełnił wymogów stawianych przez organy celne, przystępują one do pobierania próbek na odpowiedzialność i koszt zgłaszającego.

3. Organy celne same dokonują pobrania próbek. Organy te mogą jednak wymagać pobrania próbek przez zgłaszającego lub wezwać eksperta do pobrania próbek pod ich nadzorem. Eksperta wyznacza się zgodnie z prawem danego państwa członkowskiego, o ile żadne przepisy nie istnieją w prawie unijnym.

4. Ilości pobierane jako próbki nie mogą przekraczać ilości niezbędnej dla dokonania analizy lub bardziej szczegółowego badania, włączając w to ewentualną kolejną analizę.

5. Ilości pobranych jako próbki nie odlicza się od ilości zgłoszonej.

6. W przypadku zgłoszenia wywozowego lub zgłoszenia do uszlachetniania biernego zgłaszający może zastąpić towary pobrane w charakterze próbki towarami identycznymi w celu uzupełnienia przesyłki.