art. 151a — dyrektywa VAT 2006/112/WE

1. Państwa członkowskie stosują świadectwo elektroniczne w celu potwierdzenia, że transakcja może być objęta zwolnieniem przewidzianym w art. 151 ust. 1 akapit pierwszy. Nabywca towarów lub usługobiorca, na rzecz którego dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług objętych zwolnieniem (zwany dalej „kwalifikującym się podmiotem lub kwalifikującą się osobą fizyczną”), wystawia świadectwo i wraz z przyjmującym państwem członkowskim podpisuje je za pomocą środków elektronicznych.

2. Ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania do transakcji, w przypadku których zwolnienie jest przyznawane zgodnie z procedurą zwrotu, o czym mowa w art. 151 ust. 2, i gdy VAT jest należny w przyjmującym państwie członkowskim. Państwa członkowskie mogą jednak zdecydować się na stosowanie w odniesieniu do tych transakcji świadectwa elektronicznego, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

3. Zbiór danych zawartych w świadectwie elektronicznym obejmuje co najmniej:

a) dane identyfikacyjne kwalifikującego się podmiotu lub kwalifikującej się osoby fizycznej, w tym numer identyfikacyjny nadany przez przyjmujące państwo członkowskie, jeżeli jest dostępny;

b) dane identyfikacyjne właściwego organu poświadczającego zwolnienie;

c) oświadczenie kwalifikującego się podmiotu lub kwalifikującej się osoby fizycznej w sprawie przeznaczenia nabytych towarów i usług oraz spełnienia warunków zwolnienia określonych przez odpowiednie państwo członkowskie;

d) opis, ilość i wartość, bez VAT i podatku akcyzowego, towarów i usług, w odniesieniu do których występuje się o zwolnienie, w tym numer identyfikacyjny pojazdu lub adres nieruchomości oraz cel jej użytkowania, jeżeli jest to wymagane;

e) poświadczenie wydane przez właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego; oraz

f) informacje dotyczące dostawcy lub usługodawcy, w tym imię i nazwisko lub nazwę i adres, państwo członkowskie siedziby działalności gospodarczej oraz numer identyfikacyjny VAT/numer akcyzowy lub numer rejestracji podatkowej.

4. W przypadku korzystania ze świadectwa elektronicznego, przyjmujące państwo członkowskie może podjąć decyzję o stosowaniu wspólnego świadectwa zwolnienia z VAT i podatku akcyzowego albo dwóch odrębnych świadectw.

5. W przypadku towarów lub usług przeznaczonych do użytku służbowego państwa członkowskie mogą, na warunkach, jakie mogą określić, zwolnić kwalifikujący się podmiot z wymogu podpisania świadectwa przez przyjmujące państwo członkowskie. Zwolnienie takie można cofnąć w przypadku wystąpienia nadużyć. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o punkcie kontaktowym wyznaczonym w celu określenia służb odpowiedzialnych za podpisywanie świadectwa za pomocą środków elektronicznych oraz o zakresie, w jakim zwalniają one z tego wymogu. Komisja przekazuje pozostałym państwom członkowskim informacje otrzymane od państw członkowskich.

6. W drodze odstępstwa od ust. 1 i 2 niniejszego artykułu państwa członkowskie mogą zdecydować się na stosowanie w odniesieniu do transakcji dokonywanych do dnia 30 czerwca 2032 r.:

a) papierowego świadectwa określonego w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 ( 9 ); lub

b) w przypadku gdy VAT jest należny w przyjmującym państwie członkowskim –systemu elektronicznego, którym dysponuje państwo członkowskie, lub innej papierowej wersji świadectwa wystawianego w państwie członkowskim.

7. Komisja określa, w drodze aktów wykonawczych, szczegóły techniczne i specyfikacje dotyczące elektronicznego formatu świadectwa oraz jego przetwarzania, z uwzględnieniem potrzeb państw członkowskich, w tym w odniesieniu do systemu informatycznego mającego zastosowanie w tym celu. Przetwarzanie polega w szczególności na:

a) dostępie kwalifikujących się podmiotów lub kwalifikujących się osób fizycznych, państw członkowskich i dostawców oraz usługodawców do systemu informatycznego;

b) wystawianiu i podpisywaniu świadectwa zwolnienia w formie elektronicznej;

c) rejestrowaniu i przechowywaniu świadectw elektronicznych wystawionych przez kwalifikujące się podmioty i kwalifikujące się osoby fizyczne;

d) udostępnianiu świadectw elektronicznych kwalifikującym się podmiotom i kwalifikującym się osobom fizycznym, dostawcom i usługodawcom dokonującym zwolnionej dostawy towarów lub zwolnionego świadczenia usług, a także właściwym organom państw członkowskich.

Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011, a komitetem do tych celów jest komitet ustanowiony na mocy art. 58 rozporządzenia Rady (UE) nr 904/2010.

8. Komisja opracowuje, utrzymuje i obsługuje centralny elektroniczny system przechowywania i przetwarzania świadectw elektronicznych oraz zarządza nim od strony technicznej.