art. 243a — dyrektywa VAT 2006/112/WE

Do celów niniejszej sekcji stosuje się następujące definicje:

1) „dostawca usług płatniczych” oznacza którąkolwiek z kategorii dostawców usług płatniczych wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a)–d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 ( 23 ) lub osobę fizyczną lub prawną korzystające ze zwolnienia zgodnie z art. 32 tej dyrektywy;

2) „usługa płatnicza” oznacza którąkolwiek działalność gospodarczą określoną w pkt 3–6 załącznika I do dyrektywy (UE) 2015/2366;

3) „płatność” oznacza, z wyjątkiem wyłączeń przewidzianych w art. 3 dyrektywy (UE) 2015/2366, „transakcję płatniczą” zdefiniowaną w art. 4 pkt 5 tej dyrektywy lub „usługę przekazu pieniężnego” zdefiniowaną w art. 4 pkt 22 tej dyrektywy;

4) „płatnik” oznacza „płatnika” zdefiniowanego w art. 4 pkt 8 dyrektywy (UE) 2015/2366;

5) „odbiorca płatności ” oznacza „odbiorcę” zdefiniowanego w art. 4 pkt 9 dyrektywy (UE) 2015/2366;

6) „państwo członkowskie pochodzenia” oznacza „państwo członkowskie pochodzenia” zdefiniowane w art. 4 pkt 1 dyrektywy (UE) 2015/2366;

7) „przyjmujące państwo członkowskie” oznacza „przyjmujące państwo członkowskie” zdefiniowane w art. 4 pkt 2 dyrektywy (UE) 2015/2366;

8) „rachunek płatniczy” oznacza „rachunek płatniczy” zdefiniowany w art. 4 pkt 12 dyrektywy (UE) 2015/2366;

9) „IBAN” oznacza „IBAN” zdefiniowany w art. 2 pkt 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 260/2012 ( 24 );

10) „BIC” oznacza „BIC” zdefiniowany w art. 2 pkt 16 rozporządzenia (UE) nr 260/2012.