art. 63 — ustawa o grach hazardowych

Art. 63. 1. Podmiot jest obowiązany, w terminie określonym w koncesji lub zezwoleniu, złożyć, w celu zapewnienia ochrony interesu finansowego uczestników gier hazardowych oraz zabezpieczenia zobowiązań podatkowych w podatku od gier, zabezpieczenie finansowe w wysokości:

1) 1 200 000 zł – w przypadku prowadzenia kasyna gry;

2) 600 000 zł – w przypadku prowadzenia salonu gry bingo pieniężne;

3) 40 000 zł – w przypadku prowadzenia punktu przyjmowania zakładów wzajemnych.

2. Zabezpieczenia finansowe są składane zgodnie z poniższą tabelą: Liczba (kasyn, salonów lub punktów) Krotność zabezpieczeń od 1 do 3 1 zabezpieczenie od 4 do 6 2 zabezpieczenia od 7 do 9 3 zabezpieczenia od 10 do 20 4 zabezpieczenia od 21 do 30 5 zabezpieczeń od 31 do 40 6 zabezpieczeń z tym, że krotność zabezpieczeń zwiększa się o 1 na każde rozpoczęte 10 ośrodków powyżej 40.

2a. W przypadku urządzania zakładów wzajemnych przez sieć Internet, podmiot urządzający takie zakłady jest obowiązany złożyć, w terminie określonym w zezwoleniu, zabezpieczenie finansowe w wysokości 480 000 zł.

3. Zabezpieczenia finansowe mogą polegać na:

1) przedstawieniu gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych;

2) złożeniu właściwej kwoty na rachunku bankowym wskazanym przez organ udzielający koncesji lub zezwoleń.

3) (uchylony)

4. W gwarancjach, o których mowa w ust. 3 pkt 1, gwarant zobowiązuje się na piśmie do zapłacenia, bezwarunkowo i nieodwołalnie, na każde wezwanie organu udzielającego koncesji lub zezwolenia, kwoty należnego podatku od gier wraz z odsetkami za zwłokę oraz kwoty na pokrycie roszczeń uczestników gier hazardowych – za zgodą podmiotu je urządzającego albo określonych w prawomocnym orzeczeniu sądowym.

5. Gwarantem może być wyłącznie osoba prawna mająca siedzibę na terytorium Wspólnoty Europejskiej lub terytorium państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, [ oddział banku zagranicznego ] < oddział z państwa trzeciego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe> oraz główny oddział zakładu ubezpieczeń, prowadzące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność bankową lub ubezpieczeniową, posiadające uprawnienie do udzielania gwarancji bankowych lub ubezpieczeniowych na całym tym terytorium.

6. Kwota, o której mowa w ust. 3 pkt 2, powinna zostać złożona w walucie polskiej.