art. 125 — ustawa o opodatkowaniu wyrównawczym

Art. 125. 1. Na podstawie wyboru bezpiecznej przystani dla kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego dokonanego zgodnie z art. 137 dla jurysdykcji innej niż Rzeczpospolita Polska nie oblicza się globalnego podatku wyrównawczego, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1) wszystkie jednostki lub jednostki składowe zlokalizowane w tej jurysdykcji, dla których podatnik globalnego podatku wyrównawczego obliczałby efektywną stawkę podatkową, podlegają opodatkowaniu kwalifikowanym krajowym podatkiem wyrównawczym i podatek ten jest w całości wymagalny do zapłaty w rozumieniu art. 13 ust. 2;

2) jurysdykcja ta została wskazana w obwieszczeniu wydanym zgodnie z art. 2 ust. 7 jako jurysdykcja spełniająca wymagania bezpiecznych przystani dla kwalifikowanego krajowego podatku wyrównawczego.

2. Wyboru, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się odrębnie w odniesieniu do:

1) każdej bezpaństwowej jednostki składowej, która podlega w jurysdykcji, o której mowa w ust. 1, opodatkowaniu kwalifikowanym krajowym podatkiem wyrównawczym;

2) innych jednostek o szczególnym charakterze, o których mowa w przepisach działu II rozdziału 2, zlokalizowanych w jurysdykcji, o której mowa w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów szczególnych dotyczących tych jednostek.