art. 110ac — ustawa o obrocie instrumentami finansowymi

Art. 110ac. 1. W przypadku gdy:

1) dom maklerski w ramach prowadzonej działalności maklerskiej wykonuje czynności, o których mowa w art. 69 ust. 2 pkt 3 lub 7, oraz

2) całkowita wartość skonsolidowanych aktywów domu maklerskiego obliczona jako średnia z ostatnich 12 miesięcy jest równa równowartości w złotych kwoty 5 000 000 000 euro lub przekracza tę wartość, oraz

3) dom maklerski spełnia co najmniej jeden z następujących warunków:

a) wykonuje czynności, o których mowa w pkt 1, na taką skalę, że jego upadłość lub trudności finansowe mogą prowadzić do ryzyka systemowego, o którym mowa w art. 4 pkt 15 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2536 oraz z 2023 r. poz. 1723),

b) jest członkiem rozliczającym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia 2019/2033,

c) ze względu na wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności domu maklerskiego, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności oraz znaczenia domu maklerskiego dla gospodarki Unii Europejskiej lub gospodarki Rzeczypospolitej Polskiej, znaczenia działalności transgranicznej domu maklerskiego lub wzajemnych powiązań domu maklerskiego z systemem finansowym, uzasadnione jest stosowanie przez ten dom maklerski przepisów rozporządzenia 575/2013 zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2019/2033 – Komisja może, w drodze decyzji, nakazać stosowanie przez ten dom maklerski przepisów rozporządzenia 575/2013, zgodnie z art. 1 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2019/2033.

2. Decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wydaje się dla domów maklerskich będących podmiotami prowadzącymi handel towarami i uprawnieniami do emisji.

3. Komisja uchyla decyzję, o której mowa w ust. 1, w przypadku gdy warunki wydania takiej decyzji, określone w ust. 1, przestają być spełnione.

4. Komisja niezwłocznie informuje Europejski Urząd Nadzoru Bankowego o wydaniu i uchyleniu decyzji, o której mowa w ust. 1.

5. Równowartość w złotych kwoty wyrażonej w euro, o której mowa w ust. 1 pkt 2, oblicza się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu bilansowym, na który zostało sporządzone ostatnie zbadane sprawo - zdanie finansowe za rok obrotowy.