FokaFoka na egzaminZacznij za darmo

art. 139¹ — Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego · Dział I. Przepisy ogólne o czynnościach procesowych › Rozdział 2. Doręczenia

Oznaczenie urzędowe: Dz.U. 1964 poz. 296 · tekst według stanu na 16.10.2026

Art. 139¹. § 1. Jeżeli pozwany będący osobą fizyczną, pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z art. 139 § 1 zdanie drugie, nie odebrał wysłanego pod wskazany adres pozwu, innego pisma procesowego lub orzeczenia wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie nie doręczono mu wcześniej żadnego pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających ani nie ma zastosowania art. 139 § 2 lub inny przepis szczególny przewidujący skutek doręczenia, przewodniczący zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu odpis pisma sądowego dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego odpisu pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika.

§ 1¹. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli pomimo nieodebrania przez adresata korespondencji aktualność wskazanego w pozwie adresu pozwanego nie budzi wątpliwości.

§ 2. Powód w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia mu zobowiązania, o którym mowa w § 1, składa do akt potwierdzenie doręczenia korespondencji pozwanemu za pośrednictwem komornika albo zwraca korespondencję wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamiesz kuje pod adresem wskazanym w pozwie. Po bezskutecznym upływie terminu stosuje się przepis art. 177 § 1 pkt 6.

§ 3. W przypadku wykazania przez powoda dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie, korespondencję przesłaną w sposób przewidziany w art. 139 § 1 uważa się za doręczoną. Późniejsze doręczenie tej korespondencji przez komornika na ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminów, które ustawa wiąże z doręczeniem, o czym należy pouczyć pozwanego przy tej czynności.

Tekst w bazie Foki — ten sam, z którego Foka korzysta, odpowiadając. Przepisany z tekstu jednolitego w Dzienniku Ustaw (serwis ELI Sejmu, Dz.U. 1964 poz. 296); może zawierać przypisy wtrącone w tekst i ślady przepisywania. Wiążący jest tekst urzędowy pod tym oznaczeniem.