art. 26 — ustawa o PPK
Art. 26. 1. Wpłata podstawowa finansowana przez podmiot zatrudniający wynosi 1,5 % wynagrodzenia.
2. Podmiot zatrudniający może zadeklarować w umowie o zarządzanie PPK dokonywanie wpłaty dodatkowej w wysokości do 2,5 % wynagrodzenia.
3. Wpłata dodatkowa, o której mowa w ust. 2, może być różnicowana ze względu na długość okresu zatrudnienia w podmiocie zatrudniającym albo na podstawie postanowień regulaminu wynagrodzeń lub układu zbiorowego pracy obowiązujących w podmiocie zatrudniającym. Przepisy art. 16 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
4. Podmiot zatrudniający może zmienić wysokość wpłaty dodatkowej lub zrezygnować z jej dokonywania w formie zmiany umowy o zarządzanie PPK. Zmieniona wysokość wpłaty dodatkowej obowiązuje od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została dokonana zmian a.
5. Wpłaty finansowane przez podmiot zatrudniający nie są wliczane do wynagrodzenia stanowiącego podstawę ustalenia wysokości obowiązkowych składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
Tekst w bazie Foki — ten sam, z którego Foka korzysta, odpowiadając. Przepisany z tekstu jednolitego w Dzienniku Ustaw (serwis ELI Sejmu, Dz.U. 2018 poz. 2215); może zawierać przypisy wtrącone w tekst i ślady przepisywania. Wiążący jest tekst urzędowy pod tym oznaczeniem.