art. 22c — ustawa o doradztwie podatkowym

Art. 22c. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1) minimalne wymogi, jakie powinien spełniać program studiów, którego dotyczy wniosek uczelni o zawarcie umowy, o której mowa w art. 22b ust. 1, obejmujące w szczególności formę prowadzenia zajęć, sposoby weryfikacji i oceny efektów uczenia się osiągniętych przez studenta oraz liczbę godzin zajęć, w których ramach jest realizowany zakres tematyczny danej dziedziny egzaminacyjnej, biorąc pod uwagę konieczność objęcia przez ten program pełnego zakresu wiedzy i umiejętności z dziedzin, o których mowa w art. 20 ust. 1, wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego;

2) sposób składania przez uczelnię wniosku o zawarcie i zmianę umowy, o której mowa w art. 22b ust. 1, i tryb jego rozpatrywania przez Komisję Egzaminacyjną oraz szczegółowy wykaz dokumentów dołączanych do wniosku, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia jednolitości i sprawności rozpatrywania tych wniosków i zawierania umów;

3) wysokość opłaty, o której mowa w art. 22b ust. 2, mając na względzie wydatki związane z rozpatrzeniem przez Komisję Egzaminacyjną wniosku uczelni o zawarcie umowy, o której mowa w art. 22b ust. 1, zawarciem tej umowy oraz jej bieżącą weryfikacją, o której mowa w art. 22b ust. 9;

4) termin i sposób wnoszenia opłaty, o której mowa w art. 22b ust. 2, oraz tryb dokonywania jej zwrotu, o którym mowa w art. 22b ust. 2 i 8, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnej organizacji pracy Komisji Egzaminacyjnej;

5) tryb dokonywania przez Komisję Egzaminacyjną bieżącej weryfikacji zawartych umów, o której mowa w art. 22b ust. 9, oraz szczegółowy zakres dokumentów przekazywanych przez uczelnię zgodnie z art. 22b ust. 10, mając na uwadze konieczność zachowania właściwego poziomu kształcenia wynikającego z art. 22b ust. 1.