art. 39 — ustawa o doradztwie podatkowym

Art. 39. 1. Doradca podatkowy jest obowiązany przechowywać kopie sporządzanych opinii, raportów z niezależnego audytu funkcji podatkowej, wystąpień w imieniu podatników, płatników, inkasentów, innych podmiotów oraz osób, o których mowa w art. 2 ust. 1a, w sprawach obowiązków podatkowych, a także udzielonych im porad, przez okres 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym zostały wytworzone.

1a. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, uznaje się za spełniony w przypadku przechowywania odwzorowania cyfrowego dokumentów, o których mowa w tym przepisie, przez które rozumie się dokument elektroniczny będący kopią elektroniczną dokumentacji sporządzonej w postaci papierowej, oraz przechowywania w postaci elektronicznej dokumentów sporządzonych w tej postaci.

2. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 1, doradca podatkowy obowiązany jest zniszczyć dokumenty określone w ust. 1.

3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się również do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1.